Ο Daniel Libeskind

Ο Daniel Libeskind γεννήθηκε και πέρασε την παιδική ηλικία του στην Πολωνία στο 1946 με την οικογένειά του εβραϊκής καταγωγής να επιβιώνει το Ολοκαύτωμα. Εκεί ο Δανιήλ καλλιέργησε ένα πάθος για τη μουσική και αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, μετακόμισε στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Χάρη στη νίκη μιας υποτροφίας που προσφέρθηκε ως βραβείο από το Πολιτιστικό Ίδρυμα Αμερικής-Ισραήλ, το αγόρι μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου, λίγα χρόνια αργότερα, εγγράφηκε στην σχολή αρχιτεκτονικής.

Ο Daniel Libeskind

Ο Daniel Libeskind

Μέσα από μαθήματα που πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο, ο Daniel Libeskind ξεκινά να διδάσκει σε διάφορα σχολεία του Λονδίνου αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία.

Στο 1978 έρχεται το πρώτο του έργο, ένα κεκλιμένο κτίριο που αντιβαίνει στους γεωμετρικούς κανόνες, με την ευκαιρία ενός διαγωνισμού για την ανασυγκρότηση μιας περιοχής του Βερολίνου.

Μετά από λίγα χρόνια ο Ντάνιελ φτάνει και στην Ιταλία, ακριβώς στο Μιλάνο, όπου δίνει ζωή σε ένα πειραματικό εργαστήριο. Ο αρχιτέκτονας ορίζει τη χερσόνησο ως όμορφη χώρα ακόμα κι αν δεν είναι δυνατόν να κάνει τη δουλειά του σε αυτό. Αμέσως μετά από αυτή τη διαμονή στην Ιταλία, αποφάσισε να δεχτεί εργασία στο Λος Άντζελες στο Κέντρο Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών.

Από δω και πέρα, ο Daniel Libeskind ξεκίνησε την καριέρα του ως αρχιτέκτονα που τον οδήγησε να γίνει διάσημος σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας έργα σύγχρονα αλλά ταυτόχρονα σημαντικά σε ιστορικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Σχεδιάστε τη φιλοσοφία και τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του Daniel Libeskind

Ο αρχιτέκτονας Daniel Libeskind έχει τη δική του φιλοσοφία σχεδίασης που βασίζεται στη συνεχή έρευνα για να μην δημιουργήσει ποτέ κάτι δεδομένο.
Ορίζει την αρχιτεκτονική ως γλώσσα επικοινωνίας, μέσω της οποίας μπορούμε να φθάσουμε σε άγνωστες και μυστηριώδεις πτυχές. Σύμφωνα με τον Δανιήλ, αυτή η τέχνη αφορά πάντοτε τη μνήμη, ειδικά όταν εκτελούνται έργα που αντιμετωπίζουν τραγωδίες που έχουν ήδη συμβεί.

Ο Libeskind, σε σχέση με αυτό το θέμα, δημιούργησε δύο έργα που σχετίζονται με την ιστορία, το Εβραϊκό Μουσείο στο Βερολίνο και το Ground Zero στη Νέα Υόρκη.
Ο αρχιτέκτονας ερμηνεύει το χώρο διαφορετικά από τους άλλους.
Στην πραγματικότητα, θεωρεί ότι αυτή η διάσταση είναι κάτι κοινωνικό και πολιτιστικό, συνδέεται επίσης με τη φαντασία και το αόρατο. Ο χώρος είναι επομένως κάτι που ξεπερνά αυτό που μπορεί να δει κανείς και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ντάνιελ τους δημιουργεί για να δημιουργήσουν συγκεκριμένα συναισθήματα και αισθήσεις.

Η τέχνη του αρχιτέκτονα ορίζεται από τον εαυτό του μια αστική τέχνη που εμπνέεται από το χρόνο και τις παραδόσεις. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο ανοίγει νέους και άπειρους ορίζοντες.


Εμφάνιση όλων των αποτελεσμάτων 2